Op woensdag 27 januari jl. werd door de regionale ombudscommissie de klacht behandeld van Publiek Domein Heeze-Leende tegen het college van b en w over het onttrekken aan openbaar debat van zaken die alle inwoners aangaan – zoals de financiële onderbouwing van de herbouw van de Bergerhofschool in Heeze. Onze schriftelijke vraag aan het college naar de reden van het weglaten van een financiële onderbouwing werd door de woordvoerder van het college afgedaan met de opmerking dat de raad er over was geïnformeerd op de raadsinformatiebijeenkomst van 6 oktober 2008. Waarmee wordt gezegd dat openbaar debat niet meer nodig was.
In 2008 heeft de raad gevraagd de rekenkamercommissie De Groene Random gevraagd om een onderzoek naar de besteding van het geld voor onderwijshuisvesting. Dat is een actueel onderwerp voor een gemeente die heeft te doen met een projectontwikkelaar die al onze scholen wil herbouwen. Op de raadsvergadering van 2 februari 2009 presenteerde het college van b en w een raadsvoorstel met de eindconclusie van het onbderzoek en deze luidde dat ‘het samenwerkingsverband van de gemeente met de projectontwikkelaar juist is’.
Met andere woorden: de burger hoeft niet bang te zijn dat de rijkssubsidie voor het onderhoud van onze scholen verkeerd wordt besteed.
De Algemene Onderwijsbond (www.aob.nl) denkt daar anders over en publiceert een overzicht hoe deze subsidie door Nederlandse gemeentes wordt gebruikt en wat er na afroming nog van overblijft voor de school. Ook Heeze-Leende komt op het lijstje voor.
Ontvangen en gebruikt voor onderwijshuisvesting: gemeente Heeze-Leende
X euro’s 2006 2007 2008 2009
Ontvangen 1,135.000 1,193.000 1,272.000 1,356.000
Besteed voor scholen 1,026.000 1,117.000 1,113.000 1,096.000
Besteed aan iets anders 109.000 78.000 159.000 260.000
Percentage afroming 9,6% 6,4% 12,5% 19,1%
Dit is precies waar de raadsleden om hadden gevraagd. Het staat op Internet. De rekenkamercommissie had het daar kunnen lezen, maar heeft er een studie gemaakt met een resultaat dat geen hout snijdt en door niemand wordt geloofd. De Turck (LHL) zei een financiële onderbouwing te missen en Koenen (PvdA) meende zich te herinneren dat juist om onderbouwing was gevraagd. Er werd niet naar geluisterd. De raad legde zich bij de conclusie van de rekenkamercommissie neer.
Krant, 1 maart 2010. Volgens de Nederlandse wet is de directie van een private onderneming hoofdelijk aansprakelijk voor geldelijk verlies door nalatigheid en roekeloos beleid.
Waarom niet ook het bestuur van een gemeente?
Dit gemeentebestuur beheert het maatschappelijk bezit van de dorpsgemeenschap en heeft voor vele miljoenen euro’s toezeggingen gedaan aan een commerciële ontwikkelaar voor de bouw van grandioze projecten en vele honderden woningen voor nieuwe inwoners die er niet zijn en nooit zullen komen. En nu claimt deze lepe bouwontwikkelaar een schadeloosstelling van 1,5 miljoen euro van de gemeente. Van de inwoners. Van u en mij. Maar de inwoners zijn niet aansprakelijk.
Het college van b en w is aansprakelijk.
Het college van b en w heeft gebruik gemaakt van de bevoegdheid gemeentelijke grond te vervreemden (en te verwerven) en heeft deze zogenaamd ‘om niet’ overgedragen aan wij weten nog steeds niet wie en voor hoeveel, want over de financiële onderbouwing is alleen gepraat op een besloten raadsinformatiebijeenkomst.
Openbare vergaderingen van de raad en het college van b en w worden in deze gemeente niet genotuleerd. Net als in de oertijd toen de mensen nog analfabeet waren en moesten onthouden wat werd gezegd. Er wordt alleen een besluitenlijstje gemaakt. Wie wil weten wie wat en wanneer heeft gezegd luistert naar Radio Horizon of vraagt een CD-rom of een memory-stickje. Om de raad daarmee te horen heb je een computer nodig plus software en verstand van zaken.
Niet iedereen weet wat mp3 is maar heeft wel leren lezen en schrijven. Daarom eist de wet op openbaarheid van bestuur dat de overheid openheid biedt in de vorm die de gemiddelde burger begrijpt en dat is nog altijd een leesbaar verslag.
De bestuursrechter van de rechtbank van Haarlem heeft een uitspraak gedaan die definitief breekt met het streven van ongeletterdheid van ons en ander gemeentebestuur. Artikel 7 sub 2 van de wet op Openbaarheid van Bestuur, staat in het vonnis te lezen, bepaalt dat het bestuursorgaan informatie verstrekt in de door burgers gewenste (en hanteerbare) vorm. Tegen deze uitspraak (AWB09-4442, 14 januari 2010) kan het college van b en w van Heemstede nog in beroep gaan bij de Raad van State.
Op 15 december 2009 keurt de raad het voorstel goed voor de bouw van de nieuwe Bergerhofschool zonder financiële onderbouwing. Dat was, volgens een brief van de gemeente, niet nodig omdat de raad op een (besloten) raadsinformatiebijeenkomst er over is ingelicht.
Ons bezwaar tegen een verholen besluit van deze omvang (ca. 1,8 miljoen euro) zonder openbaar debat over de kosten wordt door de ombudscommissie in het rapport van 9 maart jl. verworpen met het argument dat “de commissie niet bevoegd is een oordeel te vellen, want dat is voorbehouden aan de raad.”
Ons commentaar op deze beslissing is als volgt:
De provincie maakt zich zorgen over niet-gebruikte bouwvergunningen, want deze vergroten het toekomstige overschot aan bouwvolume. Onze gemeente gaat het kwaad bestrijden met onredelijk en oneerlijke legesheffing die alsvolgt in zijn werk gaat: wie een garage aan zijn huis wil bouwen levert bij bouw- en woningtoezicht een schetsplan in en betaalt vele duizenden euro’s leges die meteen moeten worden afgerekend. Dat is een hoop geld voor werk dat nog niet is gedaan en misschien niet nodig is.
Nadat de vergunning is verleend, begint de gemeente af te tellen. Als de aanvrager na 6 maanden nog niet is begonnen met bouwen is hij -volgens de nieuwe verordening 2010 Heffingen en Leges- zijn geld kwijt. Als hij binnen de termijn besluit niet te bouwen verliest zijn geld ook. In ieder geval 60 procent.
Op de raadsvergadering van 14 december jl. vraagt Vos (LHL) om dit wurgartikel uit de verordening te verwijderen en de boete op het annuleren van de vergunning niet onredelijk te verhogen. Een termijn van 6 maanden is te kort. De afhandeling van bezwaren en juridische procedures kost meestal veel meer tijd zonder dat de aanvrager van de vergunning daar schuld aan heeft. De fractie verzoekt daarom per amendement de zinsnede uit de nieuwe verordening te schappen. Het amendement krijgt echter geen meerderheid. Dus betalen inwoners een legesboete die ze niet verdienen.
Hoewel vaak anders wordt beweerd, hangt bij de grote projecten in Heeze alles met elkaar samen en zit alles nu potvast. Maar misschien is er nog een uitweg.
Op de raadsvergadering van maandag 14 december komt Groenewoud (VVD) als woordvoerder van de fractie met een verrassend voorstel. Waarom, zegt hij, bouwen wij de gewraakte 80 appartementen die Wooninc van plan is te bouwen bij d’n Toversnest niet op de plaats van de oude brandweerkazerne? Dan mogen de bomen van de kloostertuin blijven leven en kan het dorpshuis gewoon aan de Schoolstraat worden gebouwd. Het is een alternatief waar nog niet veel mensen aan hebben gedacht. En wie weet is het de oplossing voor de grote Heezerse bouwpuzzel.
Dit is de letterlijke tekst van de verklaring:
De agenda van de raadsvergadering van maandag 14 december 2009 is beladen met heftige kwesties, maar de heftigste kwestie, namelijk het bestemmingsplan kom Heeze, wordt na de eerste hamerslag van voorzitter Paul Verhoeven geschrapt en opgeschort tot een volgende keer. Dat is nodig, zegt hij, omdat het te riskant is het bestemmingsplan goed te keuren eer er een grondexploitatie overeenkomst bestaat zoals artikel nummer enzovoort, enzovoort van de nieuwe wet Wro voorschrijft, hoewel niet verplicht. Het is een afknapper voor wie op de publieke tribune heeft gehoopt op verbaal geweld, gebroken harten en gekwetste ego’s en tegelijk een opluchting voor inwoners die niets liever willen dan uitstel.
Tot verbazing van veel raadsleden gaat na deze mededeling niemand van de publieke tribune naar huis en daar hebben ze geen spijt van. De behandeling van een aantal agendapunten is van redelijk informatief en dramatisch niveau.
De volgende punten kwamen onder meer aan de orde, zie ook het verslag.
Opheffing van de welstandscommissies
Belasting op bestemmingswinst
Meer geld voor het dorpshuis
De Woon Zorg Service in de Wijk verlengd
Steun aan starters
Het ED van 23 november jl. schrijft dat het college van b en w een doorbraak tot stand heeft gebracht door een gebiedsontwikkelaar aan te trekken voor 125 duizend euro (per keer of per jaar?) om de nog niet bestaande wijk Bulders in Heeze gereed te maken voor de bouw van 350 woningen. De opbrengst hiervan zal worden gebruikt voor de aanleg van het laatste stuk randweg.
Ook is het college blij dat de provincie Providentia steunt voor de bouw van 240 woningen naast alle andere woningen die nog mogen worden gebouwd binnen strakke contouren. Dit zijn er volgens de laatste telling 180, namelijk 80 (Toversnest Heeze), 80 (Centrumplan Leende, 20 (Nieuwendijk Heeze) terwijl er zeker nog 220 woningen te koop staan. Alles bij elkaar plaats voor 1150 gezinnen.
Chapeau! Eindelijk iemand die durft te zeggen dat krimp helemaal niet bestaat, maar alleen een gebrek is aan groei. Zolang wij doorgroeien is er geen krimp. Daar nemen ze in Den Bosch en Den Haag hun pet voor af!
Alleen nog een klein vraagje::wie in deze gemeente heeft eigenlijk om zoveel woningen gevraagd, behalve het college zelf?
Een dorp onderscheidt zich van een stad. Vraag het aan inwoners en zij zullen het beamen. Ze wonen liever in een dorp dan in de stad. Je kan dat niet altijd vastleggen in maten, hoewel bouwhoogte er veel toe toe. Hoogbouw hoort in een stad, maar zijn ook andere maatschappelijke aspecten. Bijvoorbeeld het feit dat de herinnering aan het verleden er bewaard blijft door het behoud van bouwstijlen. Door:
- geleidelijke groei en verandering in de tijd.
- wisselende tijdsbeelden; historische gelaagdheid,
- informeel karakter, geen overweldigende architectuur, beperkte hoogbouw
- gebruik van traditionele materialen (baksteen, riet, pannen)
- openheid tussen gebouwen, groen in of dichtbij de dorpskern
- materiaal en omvang passen in de omgeving
- behoud van de oorspronkelijke rooilijn
Meestal niet meer dan 1 of 2 lagen met kap; buitengebied dringt door tot in de kern; geen witgekalte wijken(‘witte schimmel”).
