Gearchiveerd onder: Kollums
“Goede morgen, buurman. Wat zie ik? Aan het sneeuwruimen? Bezig met de uitvoering van een taakstrafje?”
De man blaast in zijn handen om ze te ontvriezen. Een paar jongens uit de buurt gooien hem met sneeuwballen. Als hij een bal tegen zijn oor krijgt wil hij belhamels toe spreken, maar bedenkt zich.
“Ik voel mij,” zegt hij tegen mij, “als een raadslid aan de vooravond van de verkiezingen.”
Ik maak van de gelegenheid gebruik en stel hem de volgende indringende vraag.
“Vertel mij dan op wie ik moet stemmen.” (meer…)
Gearchiveerd onder: Kollums
Deze maand beleeft de Max Havelaar
het bestaan van haar 150 ste levensjaar;
de schrijver Edouard Douwes Dekker
was voor de HEREN een ware onruststekker
Werkzaam in de gordel van smaragd
trof hij toestanden, nooit gedacht ;
deze stelde hij openlijk aan de kaak
want hij vond ze niet in de haak
Dat mocht hij natuurlijk niet doen
‘t werd ‘n smet op zijn ambtelijk blazoen ;
toch luidde hij daarover de klok
en nam daarmee een grote gok
Ook Publiek Domein ambieert zo’n functie
geeft de Overheid zonodig een punctie ;
15 oktober hield zij haar politiek cafè
over “het dorps karakter “en “wat daarmee “
Het onderwerp trok een groot publiek
inleiding en beelden waren uniek ;
de inleider,dr.A. van Leeuwen
liet de “wantoestanden van de daken “schreeuwen
Authentieke beelden vanuit de Kempenstreek
” de witte schimmel ” en vrij veel fake ;
een oproep aan de verantwoordelijke besturen
hun eigen mensen en wie ze inhuren
Deze maken en breken straat en plein
daar moet de burger alert op zijn ;
tijdig horen en informeren
een code moet dat garanderen
De crisis heeft ons op losse schroeven gezet
wij hebben met z’n allen niet goed opgelet ;
dus terug naar onze oer , onze kleine cultuur -
de cultuur van ons dorp , straat en buur
Lof voor de organisatie aan Hans
hij bood velen en gouden kans ;
de gedane suggesties vragen om meer
we rekenen op een volgende keer .
M . Veraart oktober 2009
Gearchiveerd onder: Kollums
Geschiedenis bestond vroeger uit jaartallen
eindeloos repeteren met z’n allen
dan waren er nog een aantal verplichte personen
met een mooi verhaal om hun belangrijkheid te tonen
Vele van deze figuren
overtraden grenzen met hun buren
zij wilden grote rijken creëren
en de eigendommen van deze mensen beheren
Wat de gewone man moest ondergaan
daar kwam het zelden op aan ;
dit was lange tijd onze historie
en deze personen kraaiden de victorie
Langzaam drong het tot ons door
dat men daarmee de essentie van het verhaal verloor
dus kwamen studies naar de achtergronden
en daaraan werden nieuwe verhalen verbonden
Tegenwoordig regeren nieuwe potentaten
hun gedrag is arrogant , in hoge mate
in hun uitwerking zijn hun plannen rigoreus
en laten betrokkenen geen enkele keus
21 September heeft de RAAD besloten
de 35 appartementen werden teruggefloten .
patio – bungalows gaan er komen
rest …….. “het wat ” , “het hoe ” en “de zomen”
Een nieuwe situatie is ontstaan
met overleg , van begin af aan
dat is de wens van de VVD
en daar gaan de omwonenden graag in mee .
De school mag niet “al te” domineren
deze wens gaat naar de (teken)heren
gezonde creativiteit moet nu zegevieren
er is geen plaats voor een pot vol pieren
ps
FEEST! boeren, burgers en buitenlui
vanaf 2010 is onze BURGER in een goede bui
u mag nòg meer mee gaan praten
dit is in het verleden achterwege gelaten
De burger “betrekken bij” omdat het moet :
je vraagt je af : gaat dat dan wel goed
fatsoen is niet gebonden aan tijd
een reactie van een BURGER die aan het verleden lijdt
Hoe je het ook keert of wendt
het blijft toch een autoritaire vent
ook het gedrag van de wethouders valt te laken
van medeplichtigheid is hier zeker sprake .
Martien V. 22 oktober 2009
Gearchiveerd onder: Kollums
Heeze, 14 juli 2009
“Goeden dag, heer Bal. Hoe gaat het u nu?”
Voor mij staat een man in een jas van lang geleden. Hij heeft een vioolkist onder de arm.
“De naam is Mozart, Willibald Mozart. Sta mij toe,” zegt hij terwijl hij naast mij op de gemeentebank gaat zitten en zijn viool tevoorschijn haalt. Hij zet het instrument tegen zijn borst en begint te spelen.
Een afgrijselijk gekras boort zich in mijn schedelbeen en dringt door tot in de hersens waar het pijn doet.
“Waarom doet u dat?” vraag ik hem.
“Dat zal ik u vertellen.” Hij legt zijn strijkstok naast zich neer en begint zijn verhaal.
Zakendoen met de gemeente is niet altijd makkelijk. Hier volgen een paar leerzame voorbeelden…
In het eerste bedrijf verlaat Paolo Sterksola het eiland Amelando, maar stelt vast dat de staatskas van zijn nieuwe leengoed werd geplunderd door de zwarte ridders zodat hij geen geld heeft voor de bouw van het grote huis. De tovenaar Martino di Longho doet zijn intrede. Hij overhandigt graaf Paolo een zak met gouden munten waarmee hij zoveel grote en kleine huizen kan bouwen als hij wil. Maar de zwarte ridders spannen samen om het geld van hem af te nemen. Graaf Paolo steekt zich van verdriet door het hart.
Laatste bedrijf: het verraad
“Goede morgen, vader Bal,” hoor ik mijn buurman zeggen. “Heb je je huis al verkocht?”
Hij steekt zijn hoofd boven de schutting en kijkt mij grijnzend aan, maar ik stel hem gerust. Volgens de geleerde schrijvers van de krant zijn er maar twee mogelijkheden. Of de huizenmarkt verbetert snel of zakt verder in en zij kunnen het weten.
“Ik heb geen zorgen, jongeman. Als de huizen duurder worden beur ik meer en als ze goedkoper worden, betaal ik minder. Het is een win-win geval.”
Mijn buurman grijnst nog steeds.
“Welterusten”, zegt hij. Hij draait zich om en gaat verder met schoeffelen, want zijn bedrijf is tijdelijk failliet.
“Mevrouwtje,” begint hij, “u woont in een groot huis met een mooie tuin. Dat is veel waard. Ik bedoel in geld.”
De man kijkt mij liefdevol, maar nadrukkelijk in de ogen.
(meer…)
Sterksel, 25 april 2007. Nora, de koningin van het Grote Huis, werd door de zwarte ridders verdreven naar het buitengebied. Daar brengt zij haar dagen door achter het spinnewiel in gezelschap van haar geliefde Tonio, terwijl Berrio, de zingende barbier, zint op wraak. Hij en de vrienden van het volk hebben hun tenten opgeslagen voor het paleis van graaf Paolo Stercsola en eisen hervatting van het werk aan het Grote Huis. Graaf Paolo is echter een berooid man,
Heeze-Leende, 5 januari 2009. Op de nieuwjaarsreceptie hield burgemeester Paul Verhoeven een korte uiteenzetting over financieel beheer. “Er zijn gemeentes,” zei hij, “die geld naar een bank brengen en hun begroting sluitend maken met de rente. Deze gemeente gelooft dat het beter is het te gebruiken om er dingen mee te doen in plaats van het op te potten.”.
Het is een van de manieren om de hemel te verdienen, zolang je tenminste met het geld dingen doet die weer geld opbrengen. Bij de overheid is dat meestal niet het geval. Overheden investeren in nuttige en leuke dingen met politiek rendement. Het geeft tijdelijk een goed gevoel, maar een kater als het geld op is.
